quinta-feira, 8 de março de 2012

George R. R. Martin vem a Portugal em Abril


A editora Saída de Emergência avançou mais pormenores sobre a visita do pai de Songs of Ice and Fire (Crónicas de Gelo e de Fogo) ao nosso país. Para aqueles que, como eu, não pensam perder a oportunidade deixo aqui a informação até agora avançada.

18 de abril:
Teatro Villaret, Lisboa, a partir das 18h30: Sessão de apresentação de "O Cavaleiro de Westeros e Outras Histórias" e pré-venda exclusiva do livro com sessão de autógrafos (entrada livre)
Só será permitido um autógrafo por pessoa ou dois autógrafos no caso de ser adquirido exemplar do livro "O Cavaleiro de Westeros e Outras Histórias". O autor não irá autografar edições estrangeiras ou que não pertençam à Saída de Emergência.

19 de abril:
Evento SyFy: Ante-estreia do 1.º episódio da 2.ª temporada de "Game of Thrones" numa sala de cinema em Lisboa (por definir) - 21h, seguida de sessão de perguntas e respostas com autor (entrada limitada)

20 de abril:
Sessão com fãs na Fnac Norteshopping, Porto - 19h, com sessão de autógrafos limitada a 2 livros por pessoa (edições da SdE)

segunda-feira, 5 de março de 2012

Volta ao Mundo - Edição Especial de José Luís Peixoto

Para os fãs de viagens, de José Luís Peixoto ou de ambos, a revista Volta ao Mundo fez uma edição especial escrita integralmente pelo escritor JLP. Quem ainda não sabia desta novidade, considere-se informado! Já está à venda nas bancas e eu já tenho o meu exemplar. Ainda não tive tempo de ler toda a revista, mas já dei uma vista de olhos e pareceu-me uma ideia interessante e bem conseguida. Uma revista com toques de livro ou um livro em estilo de revista, acho que vale a pena!

Boas leituras!

Proua i Percunceito - Capítalo V

A pouco mais dua cantada de Longbourn bibie ua família cun quien ls Bennet éran íntemos amigos. Sir William Lucas habie sido negociante an Meryton, adonde fazira ua fertuna bien buona, i ganhara l títalo de cabalheiro por bias dun pedido al rei quando el era persidente de cámara. La çtinçon subira le algo a la cabeça, talbeç de mais. Por bias desso custaba le tener que aguantar ls negócios, i morar nua bilica quemercial; antoce, deixando los als dous, mudara se cula família para ua casa arrimado a ua milha de lunjura de Meryton, que zdende le passórun a chamar Lucas Lodge, adonde iba a poder pensar an toda la sue amportança, i, yá lhibre de ls negócios, passar l tiempo solo a ser amable cun todo mundo. Anque stubira todo cheno cul sou nuobo títalo, nun habie quedado cun sobérbia, mas, al alrobés, çfazie-se an mesuras cun todo mundo. Por carátele nun le fazie mal a naide, era amigo, dariego, i l’apersentaçon del an St. James fazira lo eiducado.
Lady Lucas, era ua buona mulher, nó mui spierta de modo que benira a ser ua bezina cun balor pa la senhora Bennet. Tenien bários filhos. La mais bielha, ua rapaza anquelibrada i anteligente, par’ende cun binte i siete, era amiga íntema de Elizabeth.
Que las Meninas Lucas i las Meninas Bennet s’ajuntáran para falar de l baile, era mesmo ua necidade; i lhougo a soutordie apuis l baile, pula manhana, aqueilhas aparecírun an Longbourn para traier i para lhebar.
“Ampeceste bien la nuite, Charlotte,” dixo la senhora Bennet pa la Menina Lucas, eiducadamente cuntenido. “Fuste la purmeira scuolha de l senhor Bingley.”
“Si, mas parece que la segunda le agradou mais.”
“Á!, stás a amentar an Jane, cuido you, por eilha haber beilado cun el dues bezes. Queda cierta de que habie de ser assi se el gustasse deilha - stou quaije cierta de que eilha le agradou - cuntórun me algo subre esso - mas nun se me lembra bien l quei – algo que ten que ber cul senhor Robinson.”
“Talbeç stéiades a pensar na cumbersa que you mesma oubi antre el i l senhor Robinson; inda nun bos la cuntei? que l senhor Robinson le habie preguntado l’oupenion que el tenie de las nuossas fiestas an Meryton, i se nun cuidaba que habie muita rapaza mui fermosas na sala, i qual el achaba que era la mais guapa? i que a esta redadeira pregunta el lhougo le respundira: “Á!, la mais bielha de las Meninas Bennet, sien qualquiera dúbeda; nun puode haber dues oupeniones a respeito desse assunto.”
“Nun me dígades! Buono, esso ye mesmo fui mui firme – esso parece cumo se - mas, assi i todo, puode dar an nada, bien sabeis.”
“Las ‘mies’ anformaçones benírun mais al causo que las ‘tues’, Eliza”, dixo Charlotte. “L senhor Darcy nun ye tan agradable de oubir cumo al amigo del, nun achas? - probe Eliza! – ser solo ua ‘nun stá mal’!”
“Pido te que nun le metas na cabeça a Lizzy l sentir se zupiada por tan grande falta de respeito, yá que el ye ua pessona tan zagradable, que serie ua zgrácia ser de l agrado del. La senhora Lang cuntou me que onte a la nuite el stubo sentado al lhado deilha ua meia hora sien abrir la boca.”
“Teneis la certeza, mai? - nun haberá ende un pequeinho anganho?” dixo Jane. “Iba a jurar que bi l senhor Darcy a falar cun eilha.”
“Si – porque eilha le preguntou al fin se le gustaba Netherfield, i el nun tubo outro remédio senó respunder le; assi i todo, eilha dixo que el le pareciu anfadado por le haber falado.”
“La Menina Bingley cuntou me,” dixo Jane, “que el ye de poucas falas, a menos que steia cun amigos bien de l canto de la masseira. Cun esses el ye mui agradable.”
“Nun acredito nua sola palabra desso, querida. Se el fura ua pessona assi tan agradable, haberie le falado a la senhora Long. Mas you cuido que sei porquei el ye assi; todos dízen que el ye un poço de proua, i iba a jurar que el soubo que la senhora Long nun ten carruaije, i que fui al baile nua alugada.”
“Tanto se me dá que el le falara ou nó a la senhora Long,” dixo la Menina Lucas, “mas gustaba que el tubira beilado cun Eliza.”
“Para outra beç, Lizzy,” dixo le la mai, “se fura a ti, nun beilaba cun el.”
“Podeis star cierta, mai, pormeto bos que nunca beilarei cun el.”
“La proua del,” dixo la Menina Lucas, “nun m’oufende tanto cumo la proua de l mais de ls causos, porque hai ua çculpa para eilha. Un nun se puode admirar de que un home tan guapo, de buonas famílias, rico, cun todo a fabor del, tenga ua alta eideia del mesmo. Nun sei se puodo dezir esto, el ten l ‘dreito’ de ser amprouado.”
“Esso ye berdade,” dixo Elizabeth, “i era capaç de cerrar ls uolhos a la proua del, se el nun tubira ferido la mie.”
“La proua”, ouserbou Mary, que s’agababa de tener oupeniones firmes, “ye un defeito mui quemun, cuido you. Al cunsante de l que li, stou cumbencida de que ye mesmo mui quemun; que la natureza houmana stá mui buolta par’ende, i que hai mui poucos de nós que nun téngan ua alta eideia deilhes mesmos assentes an algue culidade, rial ou manginada. Baidade i proua son cousas defrentes, anque las palabras séian muita beç ousadas cumo sinónimos. Ua pessona puode tener proua sien ser baidosa. La proua ten mais a ber cula eideia que fazemos de nós mesmos, yá la baidade cun l que queremos que ls outros pénsen de nós.”
“Se you fura tan rico cumo l senhor Darcy,” dixo l mocico Lucas, que benira culas armanas, “nun m’habie d’amportar cula mie proua. Habie de tener ua matilha de perros de caça i buer ua garrfa de bino todos ls dies.”
“Ende staries a buer mais do que la cuonta,” dixo le la senhora Bennet; “i se te bisse nessa ampostura, sacaba te la garrafa de la mano.”
L rapaz apostou an cumo eilha nun era capaç; eilha cuntinou zirrando que si era, i la çcuçon solo acabou na fin de la bejita.


Podem encontrar mais capitulos aqui

domingo, 4 de março de 2012

Os Reinos do Caos

Título: Os Reinos do Caos
Autor: George R. R. Martin
Tradução: Jorge Candeias
Edição: SdE

 O inverno aproxima-se de um mundo mergulhado no caos. No norte dos Sete Reinos está iminente uma batalha decisiva pelo que resta do antigo domínio dos Stark. Ainda mais a norte, Jon Snow luta por encontrar um equilíbrio entre as tradições da Patrulha da Noite e o que o seu instinto lhe diz ser o caminho correto a seguir. A sul, velhas alianças esperam o tempo certo para serem reveladas, enquanto os homens de ferro assolam os mares e as costas dos domínios Tyrell. Do outro lado do mar estreito, tudo converge para a Baía dos Escravos, onde Daenerys Targaryen tarda em ganhar a paz na inquieta cidade de Meereen. E os dragões? Qual será o seu papel no meio de tudo isto? Muitos estão certos de que a tão temida reconquista de Westeros está prestes a começar.

E aqui estou eu uma vez mais de regresso de Westeros :)  E com problemas... não é fácil falar deste livro sem cair em spoilers e mais spoilers tanto do Dança dos Dragões como deste volume em si. A tarefa está complicada...

A primeira impressão que tive mal acabei a leitura do livro foi algo do género "já? então e agora? Foi para isto que estivemos tanto tempo à espera?", na verdade, apesar de na recta final do livro as coisas avançarem um bocado, o ritmo da narrativa está um bocado mais lento que nos volumes anteriores e há POV que servem única e exclusivamente para "encher chouriços" - estou a falar dos POV da Daenerys que me custaram mais que muito a engolir. Não havia necessidade de prolongar tanto as coisas em Meereen.
Lá para o final as coisas começam a acontecer mas apenas para nos deixarem as habituais questões sem resposta a que Martin acostumou. Alguns dos meus personagens preferidos desapareceram sem deixar rasto ou estão na iminência de o fazer; há pistas de um ataque que nos levanta muitas questões relativamente ao facto de ter mesmo ocorrido; há profecia que, ao que parece, estão cumpridas ou prestes a cumprir-se... E o autor não se decide a avançar com a escrita e ainda nos deixa com a estória a meio.

O inverno está a chegar e eu estou verdadeiramente curiosa para saber se será o único que aí vem. Quer-me parecer que num próximo volume podemos ter várias surpresas até porque o prólogo do DwD começa agora a fazer algum sentido.
Um dos aspectos que mais gostei foi da provação de Cersei, se bem que de momento ela me parece calma demais. Dá a sensação de que está a tramar alguma mostrando-se conformada e arrependida ap'enas para que a deixem maquinar os seus esquemas em paz e sossego. Ainda assim, aquilo por que teve que passar foi mais do que merecido e deixa qualquer leitor com um sentimento de justiça cumprida.
Os desenvolvimentos na Muralha também são interessantes, Jon embora com pouca experiência toma algumas boas decisões (outras nem tanto) que me parece que ainda podem fazer correr muita tinta em volumes futuros. vemos um Jon inseguro ser nomeado comandante da Muralha e começar a actuar para ir ganhando cada vez mais força, embora não mais certezas. A única coisa que me desagradou aqui foi o facto de o novo senhor comandante se lembrar amiúde de que a Patrulha não toma partidos mas não conseguir mandar à fava o Stannis e a Selyse. A "rainha" anda por ali com os seus homens como se aquilo fosse tudo dela e quer dar ordens aos homens da Patrulha por tudo e por nada e ninguém lhe cala o pio. Irritou-me.
Outra coisa que me mexeu um bocado com o sistema nervoso foi o facto de Martin estar sempre a ressuscitar personagens. Assim já não dá, senhor... Por este andar a morte de todo e qualquer personagem perde todo o significado porque vamos estar sempre a pensar que depois ele volta milagrosamente dos mortos, ou que afinal aquele não era realmente o personagem x ou y mas alguém que se fazia passar por ele... É bom que a narrativa não seja previsível e linear mas andar sempre a  trazer personagens do outro mundo também já se torna maçador.

E por falar em prevísivel... Achei os acontecimentos do epílogo muito bem vindos e esclarecedores mas sem grandes surpresas. Ainda assim, gostei bastante deste final que parece trazer algumas certezas e poder vir a revelar um novo rumo dos acontecimentos futuros em Porto Real, além de nos dar a entender que vamos voltar a  "ver" mais de perto outra vez as maquinações de Varys.

Tenho realmente pena de não conseguir pôr aqui uma caixa de spoiler. Digo-vos apenas que prestem atenção ao Manderly, às profecias e ao bardo Abel. E já não digo mais nada senão ainda sou ameaçada ou algo que o valha :)

Concluindo, soube a pouco dado o tempo que os fãs estiveram à espera deste novo volume da saga mas gostei bastante. Fico agora à espera dos contos que vão ser publicados pela SdE em Abril e que têm (pelo menos alguns) Westeros como pano de fundo e que podem também dar novas pistas para os acontecimentos  nesta saga.